Evenementen enzo·Over Mijzelf·weblog enzo

Weblogmeeting 20 mei 2017

Gisteren de langverwachte dag: weblogmeeting. Een groep mensen die elkaar kennen via het weblog-gebeuren. Je reageert eens op een vertelsel van iemand, die dan weer bij jou een reactie plaatst, en in de loop van de jaren leer je elkaar zo een beetje kennen. Maar af en toe elkaar ontmoeten en nader kennismaken is geweldig. Georganiseerd door Melody, die op haar website een mooi verslag doet van deze dag, compleet met veel foto’s. Via een link kom je daar (bij die foto’s dus). Benieuwd? Ga maar eens kijken en zie dan ook hoe ik zwoegde achter mijn rollator.

We begonnen om ongeveer 10 uur in het   waar we genoten van een heerlijke kop koffie en een gebakje. We zaten heerlijk in het zonnetje op het terras. Goed begin van de dag.

Daarna ging het al wandelend naar de Gesteentetuin. Melody had op internet gezien dat dat ongeveer 1 1/2 kilometer zou zijn. Een afstand die voor mij goed te doen is. Maar….. de weg was lang, uiteindelijk (dankzij een stappenteller) kwamen we er achter dat het ongeveer 3 kilometer was. Ik was dan ook uitgeteld.  Gelukkig zijn de zoon van Melody en zijn vriendin halverwege terug gegaan om een auto op te halen, zodat ik de terugweg comfortabel aflegde.

Er waren ook 3 honden mee, de oudste, Noah (een koningspoedel), 14 jaar ging ook met de auto mee terug. Had “de piepe uut”.

  Volgt hier nog een foto van Daphne, Bastiaan en mijzelf onderweg: .

En dan komen we weer bij het restaurant, waar we lekker geluncht hebben. Niks mis mee.

Na afloop lopen we nog wat rond op dit voormalige eiland , waarbij we wat beelden zien, de kerk bekijken en nog meer.

De foto’s in dit bericht heb ik “geleend” bij Melody. Heb zelf een nieuwe camera, maar moet nog uitvinden hoe ik de foto’s op mijn p.c. krijg. Ben vandaag even veel te moe om mij daarin te verdiepen.

 

Muziek enzo·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 15 – 2017

Beetje laat om dit lied te plaatsen. Er zijn sommigen die er nachtwerk van maken om hun zwijmel te plaatsen. Had niet eerder tijd vandaag. Maar hier komt dan toch mijn bijdrage. Frida Boccara zong in 1969 “Un jour, un enfant”, waarmee ze voor Frankrijk de eerste plaats haalde. Er waren dat vier jaar winnaars, want ook Spanje, Nederland en het Verenigd Koninkrijk kregen hetzelfde aantal punten.

Bij Marja (http://rammelaars2.blogspot.nl/) kun je meer Zwijmels zien en beluisteren.

Ik laat hier een ander, prachtig lied van Frida horen. Geniet ervan!  Geweldige zangeres!

Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 14 -2017

Gisteren, 5 mei: Bevrijdingsdag. Waard om te vieren en te herdenken. Wat dat dan gisteren met mij was? Ik had de hele dag onderstaand lied ijn mijn gedachten. Ik herinner me, dat we dat kort na de oorlog op school zongen (ik ben van 1941). Zo gingen we ook een paar keer op de fiets van Nijverdal naar Holten naar de (http://www.canadesebegraafplaatsholten.nl/index_2.html) Canadese begraafplaats. Je bent dan een jaar of 10 en diep onder de indruk van al die rijen graven. Ik kan me herinneren, dat ik al die geboortejaren van de gesneuvelden las. Niet eens zoveel ouder als ik.

En daarom zal ik dat lied van gisteren hier plaatsen. Is kort, maar mooie muziek en mooie zang.

 

 

 

Home

Wij leven vrij

melodie

Wij leven vrij, wij leven blij
Op Neêrlands dierb’ren grond
Ontworsteld aan de slavernij
Zijn wij door eendracht groot en vrij
Hier duldt de grond geen dwinglandij
Waar eeuwen vrijheid stond
Waar eeuwen vrijheid stond

Zo leven w’altijd vrij en blij
Op Neêrlands dierb’ren grond:
Door trouw aan eigen wetten vrij
Praalt Neêrland in der volk’ren rij
En ’t vaderland blijft groot en vrij
Tot ’s werelds avondstond
Tot ’s werelds avondstond

Er is dus nog een tweede couplet, dat wist ik niet meer.

Feestdagen·Muziek enzo·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 12 – 2017

Vorige week had ik niks te zwijmelen. Zat er een beetje doorheen, en sorry, ook jullie zwijmels niet gevolgd. Probeer een beetje mij te verbeteren, maar vandaag heb ik geen enkel idee wat ik “zwijmelwaardig” vind.

Terug maar weer naar een hele ouwe. Volgende week woensdag zijn mijn broer en schoonzus 50 jaar getrouwd. Er zal een feest gevierd worden. Brengt mij bij het lied dat in de periode van hun trouwen op elke bruiloft voorbij kwam. Ongetwijfeld is dit lied ook 25 jaar geleden weer langs gekomen. Ze doen het toch maar mooi met zijn tweetjes. Nog heel fijne jaren samen gewenst, en misschien mogen wij (de familie) er getuige van zijn.

 

Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 10 – 2017

Vorige week heb ik helaas verstek moeten laten. Was het hele weekend “uit de lucht”, d.w.z. dat ik geen telefoon had, geen internet, wel teevee, maar tot overmaat van ramp was mijn mobieltje ook nog kapot. Helemaal van de wereld dus. Gevolg is, dat ik nergens ben wezen kijken en/of luisteren.  “Vroeger” wist je niet beter”, maar nu weet je wat er aan communicatiemogelijkheden zijn, en daarom kun je eigenlijk ook niet meer zonder. Ook is het maar goed, dat mij niets gebeurd is (vallen, o.i.d.) want ook via de alarmknop kon ik  niemand bereiken. Pff wat voel je je dan alleen.

Maar dat is gelukkig  achter de rug.  Vandaag dus weer een zwijmel.

Ik ben lid van een seniorenkoor, en onze dirigente heeft het van het lied Scarborough Fair  van Simon & Garfunkel een nederlandse versie en een vierstemmige bewerking  gemaakt. Best wel mooi, maar ook moeilijk. Daarom vandaag genoemd lied (origineel) gekozen. Mooi!

Muziek enzo·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 9 – 2017

Waarom een deel van de Peer Gynt als zwijmel? Wel, gisteren heb ik een prachtige diaserie over Noorwegen gezien, waar deze muziek “onder” gemonteerd was. Heerlijke muziek uit een fascinerend land. Edvard Grieg is de componist. Wij zijn ooit in zijn huis in Bergen geweest.

Dit stuk duurt ruim 30 minuten, dus eerder stoppen met luisteren? Geen probleem, gewoon doen, maar dan mis je wel een fijn stuk muziek.

 

Muziek enzo·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 8 – 2017

Voor iedereen, die net als ik, soms zo helemaal in de put zit. Als je het aanvliegt dat je lief niet meer bij je is. Ik vond een lied: “Je draagt het niet alleen”. En warempel het helpt als je dat beluistert. Muzikaal vind ik het niet geweldig, maar de tekst spreekt me aan.  Je voelt je “begrepen”.

Voor de goede orde: ik ben beslist niet zielig!