Evenementen enzo·Over Mijzelf·weblog enzo

Weblogmeeting 20 mei 2017

Gisteren de langverwachte dag: weblogmeeting. Een groep mensen die elkaar kennen via het weblog-gebeuren. Je reageert eens op een vertelsel van iemand, die dan weer bij jou een reactie plaatst, en in de loop van de jaren leer je elkaar zo een beetje kennen. Maar af en toe elkaar ontmoeten en nader kennismaken is geweldig. Georganiseerd door Melody, die op haar website een mooi verslag doet van deze dag, compleet met veel foto’s. Via een link kom je daar (bij die foto’s dus). Benieuwd? Ga maar eens kijken en zie dan ook hoe ik zwoegde achter mijn rollator.

We begonnen om ongeveer 10 uur in het   waar we genoten van een heerlijke kop koffie en een gebakje. We zaten heerlijk in het zonnetje op het terras. Goed begin van de dag.

Daarna ging het al wandelend naar de Gesteentetuin. Melody had op internet gezien dat dat ongeveer 1 1/2 kilometer zou zijn. Een afstand die voor mij goed te doen is. Maar….. de weg was lang, uiteindelijk (dankzij een stappenteller) kwamen we er achter dat het ongeveer 3 kilometer was. Ik was dan ook uitgeteld.  Gelukkig zijn de zoon van Melody en zijn vriendin halverwege terug gegaan om een auto op te halen, zodat ik de terugweg comfortabel aflegde.

Er waren ook 3 honden mee, de oudste, Noah (een koningspoedel), 14 jaar ging ook met de auto mee terug. Had “de piepe uut”.

  Volgt hier nog een foto van Daphne, Bastiaan en mijzelf onderweg: .

En dan komen we weer bij het restaurant, waar we lekker geluncht hebben. Niks mis mee.

Na afloop lopen we nog wat rond op dit voormalige eiland , waarbij we wat beelden zien, de kerk bekijken en nog meer.

De foto’s in dit bericht heb ik “geleend” bij Melody. Heb zelf een nieuwe camera, maar moet nog uitvinden hoe ik de foto’s op mijn p.c. krijg. Ben vandaag even veel te moe om mij daarin te verdiepen.

 

Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 14 -2017

Gisteren, 5 mei: Bevrijdingsdag. Waard om te vieren en te herdenken. Wat dat dan gisteren met mij was? Ik had de hele dag onderstaand lied ijn mijn gedachten. Ik herinner me, dat we dat kort na de oorlog op school zongen (ik ben van 1941). Zo gingen we ook een paar keer op de fiets van Nijverdal naar Holten naar de (http://www.canadesebegraafplaatsholten.nl/index_2.html) Canadese begraafplaats. Je bent dan een jaar of 10 en diep onder de indruk van al die rijen graven. Ik kan me herinneren, dat ik al die geboortejaren van de gesneuvelden las. Niet eens zoveel ouder als ik.

En daarom zal ik dat lied van gisteren hier plaatsen. Is kort, maar mooie muziek en mooie zang.

 

 

 

Home

Wij leven vrij

melodie

Wij leven vrij, wij leven blij
Op Neêrlands dierb’ren grond
Ontworsteld aan de slavernij
Zijn wij door eendracht groot en vrij
Hier duldt de grond geen dwinglandij
Waar eeuwen vrijheid stond
Waar eeuwen vrijheid stond

Zo leven w’altijd vrij en blij
Op Neêrlands dierb’ren grond:
Door trouw aan eigen wetten vrij
Praalt Neêrland in der volk’ren rij
En ’t vaderland blijft groot en vrij
Tot ’s werelds avondstond
Tot ’s werelds avondstond

Er is dus nog een tweede couplet, dat wist ik niet meer.

Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 10 – 2017

Vorige week heb ik helaas verstek moeten laten. Was het hele weekend “uit de lucht”, d.w.z. dat ik geen telefoon had, geen internet, wel teevee, maar tot overmaat van ramp was mijn mobieltje ook nog kapot. Helemaal van de wereld dus. Gevolg is, dat ik nergens ben wezen kijken en/of luisteren.  “Vroeger” wist je niet beter”, maar nu weet je wat er aan communicatiemogelijkheden zijn, en daarom kun je eigenlijk ook niet meer zonder. Ook is het maar goed, dat mij niets gebeurd is (vallen, o.i.d.) want ook via de alarmknop kon ik  niemand bereiken. Pff wat voel je je dan alleen.

Maar dat is gelukkig  achter de rug.  Vandaag dus weer een zwijmel.

Ik ben lid van een seniorenkoor, en onze dirigente heeft het van het lied Scarborough Fair  van Simon & Garfunkel een nederlandse versie en een vierstemmige bewerking  gemaakt. Best wel mooi, maar ook moeilijk. Daarom vandaag genoemd lied (origineel) gekozen. Mooi!

Over Mijzelf·Weer enzo

Nog even zien hoe mooi het hier was

 

Eergisteren was het hier overal geweldig mooi. Vanuit mijn kamer heb ik een prachtig uitzicht, en als de wereld er dan ineens zo heel mooi uitziet, moet je toch even wat foto’s gemaakt. Ze zijn niet vanuit de kamer gemaakt, maar vanaf het balkon.

18-jan-en-veenspark

sneeuw-ijzel-18-jan

 

Nu is bijna alles weg, maar nog steeds zit er behoorlijk wat rijp op de bomen. Zó mooi!

Over Mijzelf

2017 al op de 5e pagina

Hè, wat bedoel je: 5 pagina’s?  Nou, kijk daarvoor maar even terug op mijn blog van 31 december, daar wordt gezongen over de 365 lege pagina’s van 2017. Dit wetend, is er dus al 4  bladzijden vol geschreven dit jaar.

En nee, ik heb niet stil gezeten.

                                                                 2017

1 januari:  was altijd de verjaardag van Johan. Vanaf de eerste keer zonder hem, gaan we lunchen op die dag. Dit jaar dus al voor de 4e keer. Iedereen vindt dat heel gezellig en fijn, zelfs zo, dat een kleindochter stelde, dat we “die erin houden, oma!”  Verkapte opdracht voor mij?

2 januari: huis “kuisen”, want ook al heb ik dan geen bezoek gehad, er ligt wel van alles.

3 januari: ’s morgens worden hier elke dinsdag medicijnen en maaltijden  bezorgd. Daarna om 12 uur naar het seniorenrestaurant, waar ik elke week geniet van een heerlijke maaltijd, samen met zo’n 12 andere senioren. Altijd heel gezellig.  ’s Middags een rondwandeling gemaakt en even op bezoek  bij een paar goede kennissen.

4 januari: ’s morgens kwam mijn onvolprezen hulp, die als een soort witte tornado door het huis gaat. Heel slecht weer, die dag. ’s Middags een oude ordner bekeken, was benieuwd wat er in zat.  Nou, een verrassing. Allemaal z.g. feestgidsen, gemaakt t.g.v. diverse huwelijken in de familie. Onnodig te zeggen, dat ik genoten heb. Vooral van de “wist-u-datjes”.  Maar ook komt er dan een heel stuk herinnering boven. Zó mooi!

5 januari

Vandaag een midweekje geboekt in een huisje op Stiennboer.

Later meer over de dag van vandaag. Als het tempo voor mij zo doorgaat, ben ik benieuwd waar het voor mij eindigt in 2017. We zien wel! Ik ben blij en dankbaar dat ik e.e.a. weer wat aan kan!

 

 

Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag.

In deze tijd vol herinneringen en missen schoot mij deze week een lied te binnen, waarmee Johan mij ooit verraste. Hij was absoluut niet romantisch, maar met dit lied overviel hij me. Druk aan het werk “voor de baas” ging de telefoon. “Luister even” klonk het. en dan volgde onderstaand lied.

 

“en doarumme bel ik oe”.

Dan smelt je toch?

Gedichten·Kerken-Orgels·Over Mijzelf

Voleindingszondag

handen-met-kaarsjes

Vandaag is de laatste zondag van het kerkelijk jaar, genoemd Voleindingszondag. Op deze dag worden de mensen, die in het afgelopen jaar overleden zijn, herdacht. Met liefde en respect worden hun namen genoemd. Daarna wordt door een nabestaande een kaarsje aangestoken. Wij willen ze niet vergeten, in gedachten zijn ze nog bij ons.

En het kan niet anders dan dat ik op deze speciale dag even extra aan Johan denk. Gisteravond was ik wat papieren aan het opruimen en kwam prints tegen van e-mails, die Johan verzonden heeft toen ik in juli/augustus 2012 zo letterlijk doodziek was. Wat is hij toen mijn steun en toeverlaat geweest. Eigenlijk zonder dat ik dat zelf toen besefte. Maar de dreun kwam gisteren hard aan. Zo jammer, dat hij helaas niet meemaakt hoe het mij nu vergaat.

Tijdens de kerkdienst vanmorgen werd een gedicht voorgedragen. Dat gedicht heb ik zelf ook ergens opgeslagen. Het is van Toon Hermans. Ik zal hier de originele versie weergeven. Vanmorgen was het gedicht hier en daar aangepast.

Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd,
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,
nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw: het is voorbij.
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Volgende week is het de eerste Adventszondag. Samen op weg naar het Kerstfeest. Een verwachtingsvolle tijd. We zien er naar uit.

Over Mijzelf·Vakanties algemeen

Hè, hè, eindelijk even tijd.

Vorige week vol trots gemeld, dat ik een nieuwe blog begonnen ben, en daarna was het helemaal stil vanaf deze zijde. Oorzaak vooral drukte. Qua gezondheid voel ik me redelijk op het ogenblik, dat er toe leidt, dat ik (denk ik)  teveel hooi op de vork neem. Zou dat een vorm van inhalen kunnen zijn?  Maar hoe dan ook: ik probeer weer wat. Vooral het plaatsen van foto’s moet ik nog maar afwachten hoe dat mij vergaat.

We gaan het zien!

modeshow

Dat gaat dus niet vlekkeloos.  Er werd gezegd, dat ik de foto’s het beste via Paint kan bewerken, ben daar geweest, maar: hoe nu verder?  Nog maar even verder zoeken.

Ondertussen wil ik je bovenstaande foto niet onthouden. Ik stel daar een mannequin voor, die een zelf in elkaar geknutselde jurk toont. Teatime: en dat is te zien. Dit gebeurde tijdens mijn vakantie in september op New Hyde Park in Doorn. Meer specifiek: diaconale vakantieweek De Vaart, georganiseerd door diverse kerken in Drenthe, die meestal in een dorp langs de Drentse Hoofdvaart liggen. Fijne week gehad.

Hoop toch binnenkort foto’s beter te kunnen verkleinen enz.