Over Mijzelf·Weer enzo

Nog even zien hoe mooi het hier was

 

Eergisteren was het hier overal geweldig mooi. Vanuit mijn kamer heb ik een prachtig uitzicht, en als de wereld er dan ineens zo heel mooi uitziet, moet je toch even wat foto’s gemaakt. Ze zijn niet vanuit de kamer gemaakt, maar vanaf het balkon.

18-jan-en-veenspark

sneeuw-ijzel-18-jan

 

Nu is bijna alles weg, maar nog steeds zit er behoorlijk wat rijp op de bomen. Zó mooi!

Over Mijzelf

2017 al op de 5e pagina

Hè, wat bedoel je: 5 pagina’s?  Nou, kijk daarvoor maar even terug op mijn blog van 31 december, daar wordt gezongen over de 365 lege pagina’s van 2017. Dit wetend, is er dus al 4  bladzijden vol geschreven dit jaar.

En nee, ik heb niet stil gezeten.

                                                                 2017

1 januari:  was altijd de verjaardag van Johan. Vanaf de eerste keer zonder hem, gaan we lunchen op die dag. Dit jaar dus al voor de 4e keer. Iedereen vindt dat heel gezellig en fijn, zelfs zo, dat een kleindochter stelde, dat we “die erin houden, oma!”  Verkapte opdracht voor mij?

2 januari: huis “kuisen”, want ook al heb ik dan geen bezoek gehad, er ligt wel van alles.

3 januari: ’s morgens worden hier elke dinsdag medicijnen en maaltijden  bezorgd. Daarna om 12 uur naar het seniorenrestaurant, waar ik elke week geniet van een heerlijke maaltijd, samen met zo’n 12 andere senioren. Altijd heel gezellig.  ’s Middags een rondwandeling gemaakt en even op bezoek  bij een paar goede kennissen.

4 januari: ’s morgens kwam mijn onvolprezen hulp, die als een soort witte tornado door het huis gaat. Heel slecht weer, die dag. ’s Middags een oude ordner bekeken, was benieuwd wat er in zat.  Nou, een verrassing. Allemaal z.g. feestgidsen, gemaakt t.g.v. diverse huwelijken in de familie. Onnodig te zeggen, dat ik genoten heb. Vooral van de “wist-u-datjes”.  Maar ook komt er dan een heel stuk herinnering boven. Zó mooi!

5 januari

Vandaag een midweekje geboekt in een huisje op Stiennboer.

Later meer over de dag van vandaag. Als het tempo voor mij zo doorgaat, ben ik benieuwd waar het voor mij eindigt in 2017. We zien wel! Ik ben blij en dankbaar dat ik e.e.a. weer wat aan kan!

 

 

Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag.

In deze tijd vol herinneringen en missen schoot mij deze week een lied te binnen, waarmee Johan mij ooit verraste. Hij was absoluut niet romantisch, maar met dit lied overviel hij me. Druk aan het werk “voor de baas” ging de telefoon. “Luister even” klonk het. en dan volgde onderstaand lied.

 

“en doarumme bel ik oe”.

Dan smelt je toch?

Gedichten·Kerken-Orgels·Over Mijzelf

Voleindingszondag

handen-met-kaarsjes

Vandaag is de laatste zondag van het kerkelijk jaar, genoemd Voleindingszondag. Op deze dag worden de mensen, die in het afgelopen jaar overleden zijn, herdacht. Met liefde en respect worden hun namen genoemd. Daarna wordt door een nabestaande een kaarsje aangestoken. Wij willen ze niet vergeten, in gedachten zijn ze nog bij ons.

En het kan niet anders dan dat ik op deze speciale dag even extra aan Johan denk. Gisteravond was ik wat papieren aan het opruimen en kwam prints tegen van e-mails, die Johan verzonden heeft toen ik in juli/augustus 2012 zo letterlijk doodziek was. Wat is hij toen mijn steun en toeverlaat geweest. Eigenlijk zonder dat ik dat zelf toen besefte. Maar de dreun kwam gisteren hard aan. Zo jammer, dat hij helaas niet meemaakt hoe het mij nu vergaat.

Tijdens de kerkdienst vanmorgen werd een gedicht voorgedragen. Dat gedicht heb ik zelf ook ergens opgeslagen. Het is van Toon Hermans. Ik zal hier de originele versie weergeven. Vanmorgen was het gedicht hier en daar aangepast.

Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd,
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten,
nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens weer zal ik je tegenkomen,
we zeggen veel te gauw: het is voorbij.
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.
Ik zal nog altijd grapjes met je maken,
we zullen samen door het stille landschap gaan.
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Volgende week is het de eerste Adventszondag. Samen op weg naar het Kerstfeest. Een verwachtingsvolle tijd. We zien er naar uit.

Over Mijzelf·Vakanties algemeen

Hè, hè, eindelijk even tijd.

Vorige week vol trots gemeld, dat ik een nieuwe blog begonnen ben, en daarna was het helemaal stil vanaf deze zijde. Oorzaak vooral drukte. Qua gezondheid voel ik me redelijk op het ogenblik, dat er toe leidt, dat ik (denk ik)  teveel hooi op de vork neem. Zou dat een vorm van inhalen kunnen zijn?  Maar hoe dan ook: ik probeer weer wat. Vooral het plaatsen van foto’s moet ik nog maar afwachten hoe dat mij vergaat.

We gaan het zien!

modeshow

Dat gaat dus niet vlekkeloos.  Er werd gezegd, dat ik de foto’s het beste via Paint kan bewerken, ben daar geweest, maar: hoe nu verder?  Nog maar even verder zoeken.

Ondertussen wil ik je bovenstaande foto niet onthouden. Ik stel daar een mannequin voor, die een zelf in elkaar geknutselde jurk toont. Teatime: en dat is te zien. Dit gebeurde tijdens mijn vakantie in september op New Hyde Park in Doorn. Meer specifiek: diaconale vakantieweek De Vaart, georganiseerd door diverse kerken in Drenthe, die meestal in een dorp langs de Drentse Hoofdvaart liggen. Fijne week gehad.

Hoop toch binnenkort foto’s beter te kunnen verkleinen enz.