Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdag 32 – 2017

Vandaag een zwijmel die ik afgelopen week langs zag komen. Een echte “O, Ja” beleving. Tijdens het feest  vanwege  het 45-jarig huwelijk van mijn ouders in 1985, waren wij met de hele familie een weekend in een soort kampeerboerderij. We waren zo gezegd “eendrachtig bijeen”, en hadden het heel fijn met elkaar. Er werd een soort feestavond georganiseerd en samen met broer en schoonzus deden Johan en ik ook een stukkie.  Ik heb een (erg slechte)  foto gevonden maar is wel erg leuk om eens weer te zien.

  Wat hebben we een lol gehad.  De kinderen van mijn broer speelden papa en mama, die ons vermanend toespraken. Leuke herinnering!

 

 

En welk lied hoort daar nu bij? Nou de volgende:

 

Advertenties
Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op Zaterdag 30 – 2017

Gisteren bij de kwis 2 voor 12 werd de vraag gesteld welke groep de vogeltjesdans gezongen heeft. De muziek werd getoond en boem…..ik zat midden in een lang geleden vakantie ergens in Noorwegen. We maakten een (individuele ) rondreis langs hotels en in die hotels stond ’s avonds het eten voor ons elkaar. Met meerdere mensen waren we lekker aan het eten, toen er nog een bus vol Fransen arriveerde. Die kwamen ook eten, maar hoe ze daar eten weet ik niet, maar deze mensen begonnen met de toetjes. Die waren ook wel erg lekker, maar de hoofdmaaltijd was ook enorm het eten waard. Rare gewaarwording.

’s Avonds na het diner was er entertainment. Er was een man die orgel of piano bespeelde en op een gegeven moment kwam de vogeltjesdans voorbij. Al die Fransen in de benen en daar ging het! Iedereen was aan het dansen. I.v.m. de M.S. van Johan (een onuitgenodigde medereiziger) was dat dansen niks voor ons, maar we hebben ons kostelijk vermaakt. Leuke herinnering.

Daarom vandaag:

Lekkere zwijmel toch?

Muziek enzo·Over Mijzelf·Zwijmelen op Zaterdag

Zwijmelen op zaterdg 29 – 2017

Trieste dag vandaag, evenals de laatste paar dagen. Voel mijzelf dan ook zeer triest, vermoeid, en nog heel veel meer. Vandaag trek ik me op aan Ede Staal.

Ede Staal – ’t het nog nooit zo donker west
Ze woonden soamen in ’n hoeske
Zai was wat stief van reumetiek
Toch konden de zok hail nuver redden
In ’t lutje hoeske achter diek

De kinder waren al laank de deur oet
Toch kwamen ze voak nog op ’t ol stee
En mainstied hadden ze ’t over vrouger
Din wizzen z’apmoal wat e zee

refr.:
’t Het nog nooit, nog nooit zo donker west
Of ’t wer altied wel weer licht

Zes hounder en ’n olde sege
’n Swientje op ’t hok en ’n kaampke laand
En twijmoal doags even over ’t loantje
En din huil opoe hom bie d’haand

Zien haile leven haar e aarbaid
En moeke mit acht kiender thoes
Bie zummerdag hail vroug aan’t maaien
En pas om melkenstied bie hoes

Toun op ’n zundag in december
Krigt opa ’t zomor zo benauwd
Zien dochter brengt hom din noar stad tou
Omdat ze t’aiglieks nait vertraauwt

En anderdoags is e overleden
’t Het mie veur ’t olske zo begroot
Meschain was ’t beter andersom west
Want drij week loater was ze dood

De dood dat heb je nait veur ’t zeggen
Want baaide wollen ze geern geliek
Ze rusten zacht doar op ’t kerkhof
Vlak bie ’t hoeske achter diek

De vertaling vind je hier.